BLOG

Ogólna

3 lipca 2013,

Błogosławieństwo spływa w ciszy

Ef 2, 19-22 · Ps 117 · J 20, 24-29

W dzisiejszej Ewangelii mamy zmianę klimatu. Wczoraj było o burzy na Jeziorze Galilejskim, a dziś Jerozolima i niedowiarstwo Apostoła Tomasza. Tomasz był sceptykiem. Nie wierzył swoim kolegom. Może myślał, że bredzą, albo że się zmówili i wspólnie próbują go oszukać. Mówił, że chcę namacalnego dowodu!
Myślę, że wielu z nas ma podobne pragnienie. Gdzieś w kątku serca chcielibyśmy większej pewności. Sceptycyzm Tomasza czytaj dalej »

2 lipca 2013,

Gdy w życiu trwa burza…

Rdz 19, 15-29 · Ps 26 · Mt 8, 23-27

W czytaniu Ewangelii proponowanym nam na dzisiaj (2 lipca )jest historia znana pod nazwą “burza na jeziorze”.
Jezus pokazuje uczniom to, że panuje nad żywiołami świata. Wichry i jezioro są Mu posłuszne. Kimże On jest? pytali się Apostołowie.
To niezwykłe doświadczenie opisali również dla nas, abyśmy wiedzieli, że Jezus może uspokoić każdą burzę. On jest Panem. Gdybyśmy to naprawdę wiedzieli i temu ufali, nasz pokój byłby nienaruszalny.
Przykładem takiego pokoju jest właśnie św. Paweł. Ci, co wgłębili się nieco w list do Filipian widzą właśnie takiego Apostoła, którego nie może zastraszyć żadne wydarzenie zewnętrzne. Nawet skazanie go na śmierć. Fil. 4, 6-7 wskazuje, że taki pokój jest osiągalny przez zawierzenie Chrystusowi we wszystkim. I do takiego zawierzenia wzywa adresatów i również nas Słowo Boże.

Jeżeli przeżywasz właśnie burzę, jak Apostołowie i wołasz “Panie, ratuj bo ginę”, to wiedz, że Jezus ma moc wyciągnąć Cie z tej sytuacji, ale przede wszystkim pragnie, abyś Mu zaufał(a).

28 czerwca 2013,

On chce! a Ty?

Rdz 17, 1.9-10.15-22 · Ps 128 · Mt 8,1-4

W dzisiejszej Ewangelii czytamy, że w Jezusie niemożliwe i beznadziejne staje się możliwe. Mateusz opisuje ten niesamowity cud, jako krótką, prostą rozmowę: “Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić. – Chcę, bądź oczyszczony.”
Jakie są okoliczności? Po pierwsze, Jezusowi towarzyszą tłumy. Jezus właśnie zakończył nauczać na górze, a wielu zachwycało się tą nauką.
Jak trędowaty przedarł się w tym tłumie do Jezusa, aby upaść przed nim na kolana? Tego nie wiemy, ale na pewno wymagało to od niego wielkiej determinacji. I tu pytanie dla nas, czy my prosimy z determinacją? Prawo wymagało od trędowatych, aby czytaj dalej »

27 czerwca 2013,

Piasek i skała

Rdz 16, 1-16 · Ps 106 · Mt 7, 21-29

Dzisiejszy tekst Ewangelii, trzeba to sobie powiedzieć wprost, jest kierowany do charyzmatyków bardziej niż do kogokolwiek innego w Kościele. Czyli do nas. Jest to dla nas ostrzeżenie, mówiące, gdzie mamy pokładać naszą nadzieję i ufność, czego Bóg oczekuje od nas przede wszystkim.

Spełniać wolę Ojca, to nasza pierwsza powinność. Scena sądu obrazuje powagę sytuacji. Dziś lubimy podkreślać, że jesteśmy ukochanymi dziećmi Króla, obdarzeni wszelkim duchowym błogosławieństwem (por. Ef 1). I to jest czytaj dalej »

25 czerwca 2013,

Trud poszukiwania prawdy

Rdz 13, 2-18 · Ps 15 · Mt 7, 6-14

W dzisiejszej Ewangelii zaczyna się od wielkiego zaskoczenia, by nie powiedzieć zgorszenia: “nie dawajcie psom tego, co święte i nie rzucajcie pereł przed wieprze…” Kim są ci, porównani tak poniżająco? Kiedy patrzę na kontekst powyżej, mowa jest o drzazdze i belce w oku. Kiedy patrzę na kontekst poniżej, jest sugestia by wytrwale prosić Ojca o wszystko.

Dochodzę do wniosku, że Jezus nie mówi tu o dawaniu Ewangelii czytaj dalej »

20 czerwca 2013,

O modlitwie i przebaczeniu

2 Kor 11, 1-11 · Ps 111 · Mt 6, 7-15
Dzisiejsze czytanie z Ewangelii św. Mateusza jest wciąż kontynuacją kazania na górze. W proponowanym na dziś fragmencie na pierwszy plan wysuwa się modlitwa “Ojcze nasz”. Chyba najbardziej popularna na świecie. Moją uwagę zwrócił fakt, że jest ona niesamowicie krótka. Powolne i wyraźne jej przeczytanie zajmuje tylko 15 sekund.
Każdy, kto był zakochany, wie, że intymne spotkanie to nie tylko rozmowa. Bóg jest Osobą i spotykam się z Nim jak z Osobą. W spotkaniu ważna jest czytaj dalej »

19 czerwca 2013,

Gra pozorów

2 Kor 9,6-11 · Ps 112 · Mt 6, 1-6.16-18

W dzisiejszej Ewangelii kontynuujemy wątek “Kazania na Górze”. W ciągu ostatnich dwóch dni w liturgii Kościoła obecne były wielkie wezwania do pokory i uniżenia, poświęcenia siebie. Dziś o filarach chrześcijaństwa: jałmużnie, modlitwie i poście.

Te trzy postawy spaja w wypowiedzi Jezusa jedna myśl: nie można tego robić na pokaz. Jałmużna, modlitwa i post były w czasach Jezusa docenianymi postawami. Ludzie patrzyli na takich i podziwiali, czasem wspierali. To budziło pokusy wśród tych, którzy pragnęli uznania od ludzi bardziej niż od Boga. Czy dzisiaj też tak jest? Oczywiście! Może kładzie się inaczej akcenty. Świat nas “urabia”, wprowadza do Kościoła pozory, czytaj dalej »

18 czerwca 2013,

Miłuj nieprzyjaciół

2 Kor 8, 1-9 · Ps 146 · Mt 5, 43-48

Po długim czasie powracam do krótkich komentarzy, zastanowienia się nad Ewangelią dnia. We wczorajszym i dzisiejszym czytaniu Jezus wzywa wiernych do ekstremalnych zachowań. Wczoraj było o nadstawieniu drugiego policzka, a dzisiaj jest o miłowaniu miłością (AGAPE) swoich wrogów. czytaj dalej »

8 maja 2013,

Dobry pasterz

Dz 20, 17-36 · Ps 100 · Rz 8, 31-39 · J 10, 11-16

W dzisiejszej Ewangelii Jezus porównuje się do pasterza. Dla słuchaczy to był jeden z jaśniejszych obrazów. To tak, jakby Jezus powiedział Na Miasteczku: “Ja jestem dobrym profesorem:)” No… nie wiem, czy to najlepszy przykład, bo pewnie mielibyśmy podzielone zdanie, co to znaczy być dobrym profesorem. No więc Jezus też pomaga słuchaczom przypomnieć sobie, co robi dobry Pasterz – oddaje życie, jeśli zajdzie potrzeba. A we wcześniejszych wierszach Jezus mówił o tym, że Dobry Pasterz zna swoje owce i daje im życie obfite. Nie byle jakie, ale w życie w obfitości. To jest obietnica, którą Jezus daje każdemu wierzącemu. “Ja znam swoje owce i one Mnie znają” A wcześniej (J. 10, 3) “woła je po imieniu”.
To może się wydawać takie oczywiste, ale jest cudowne i niezwykłe: Pan wszechświata zna imię każdego z nas, woła aby wprowadzić nas w przestrzeń obfitości, dać życie.

Druga sprawa, zauważam wiele takich wątków w nauczaniu Nowego Testamentu – jedna owczarnia i jeden Pasterz. Inne owce to oczywiście wierzący z narodów, nie-Żydzi. Jezus jest tak samo ich pasterzem jak i “tej” owczarni. Kościół ma być jeden, niepodzielony składający się z Żydów i innych narodów, a Pasterzem jest Jezus, tylko On, jeden Pasterz, nie ma innego.
Może idziesz za jakimś innym przewodnikiem, głosem, guru, …. Nasz Pan ostrzega: złodziej przychodzi tylko po to, aby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem, aby owce miały życie i miały je w obfitości. (J. 10, 10)

12 kwietnia 2013,

Pragnę znaku czy nawrócenia?

Dz 5, 34-42 · Ps 27 · J 6, 1-15

W dzisiejszej Ewangelii Jezus rozmnaża chleb. Czytając relację Apostoła Jana z tego wydarzenia, widzimy, że opisał on cud zarówno od strony Apostołów jak i od strony tłumu. Wydaje się, że w tym przypadku tłum lepiej zauważył wielkość dzieła Jezusa. Chciał od razu obwołać Go królem. Apostołowie zaś chyba uznali to za „normalkę”. Nie takie rzeczy się widziało. Ale Jezus chciał im przede wszystkim pokazać, że Bóg jest w stanie zaspokoić każdą ich potrzebę. Jakiś czas później, podczas podróży w łodzi Apostołowie zarzucali sobie nawzajem, że zapomnieli chleba i wtedy Jezus ich zganił, że niczego nie nauczyli się ze znaków rozmnożenia jedzenia.

Ale wróćmy do tłumów. Kiedy spojrzymy do Ewangelii Jana 6 czytaj dalej »